Serwis szpital.strzelce-op.pl informuje, że używa plików cookie, które są zapisywane na dysku Twojego komputera. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie plików cookie zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Zobacz więcej [zamknij]

77/ 40 70 244

Izba przyjęć

77/ 40 70 100

Informacja

Prawa pacjenta

Prawa pacjenta wynikają z następujących aktów prawnych:

Konstytucja Rzeczpospolitej Polskiej
z dnia 2 kwietnia 1997 r.

Ustawa z dnia 6 listopada 2008 r.
o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta

(Dz. U. z 2012 r. poz. 159)
Ustawa z dnia 5 grudnia 1996 r.
o zawodach lekarza i lekarza dentysty
(Dz. U. z 2011 r. nr 277, poz. 1634)
Ustawa z dnia 15 lipca 2011 r.
o zawodach pielęgniarki i położnej
(Dz. U. z 2011 r. nr 174, poz. 1039)
Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r.
o diagnostyce laboratoryjnej
(Dz. U. z 2004 r. nr 144, poz 1529)
Ustawa z dnia 19 kwietnia 1991 r.
o izbach aptekarskich
(Dz. U. z 2008 r. nr 136, poz 856)
Ustawa z dnia 19 sierpnia 1994 r.
o ochronie zdrowia psychicznego
(Dz. U. z 2011 r. nr 231, poz. 1375)
Ustawa z dnia 5 grudnia 2008 r.
o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń
i chorób zakaźnych u ludzi
(Dz. U. z 2008 r. nr 234, poz 1570)
Ustawa z dnia 1 lipca 2005 r.
o pobieraniu, przechowywaniu
i przeszczepianiu komórek tkanek i narządów
(Dz. U. Z 2005 r. nr 169, poz. 1411)
Ustawa z dnia 15 kwietnia 2011 r.
o działalności leczniczej
(Dz. U. Z 2011 r. nr 112, poz. 654)
Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r.
o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych
(Dz. U. z 2008 r. nr 164, poz 1027)
 

Pełna treść wymienionych ustaw dostępna jest u Dyrektora Szpitala

 


PRAWA PACJENTA


Pacjent ma prawo do:
1. Świadczeń zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych
    i natychmiastowej pomocy ze  względu na zagrożenie utraty życia lub zdrowia.

Pacjent ubezpieczony, nieubezpieczony, ale mający prawo do otrzymania świadczeń z pomocy społecznej, dziecko do lat 18 oraz kobieta w okresie ciąży, porodu i połogu mają prawo do świadczeń zdrowotnych służących profilaktyce, ratowaniu i poprawie zdrowia. Świadczeń związanych z leczeniem takich jak leki i  wyroby medyczne. Pacjentowi przysługuje także zakwaterowanie i wyżywienie w placówkach opieki zdrowotnej całodobowej i całodziennej oraz usługi transportu sanitarnego. W stanie zagrożenia życia każdy ma prawo do pomocy medycznej.
(art. 68 ust. 1 i 2 Konstytucji RP; art.2 ust.1 i art. 6 ust 37, 38,40  ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych)
2. Wnioskowania o zasięgnięcie opinii innego lekarza, pielęgniarki lub położnej
    oraz zwołania konsylium lekarskiego.

Pacjent ma prawo żądać, aby lekarz skonsultował się z innym lekarzem lub zwołał konsylium lekarskie. Pacjent ma także prawo domagać się od pielęgniarki lub położnej, aby zasięgnęła opinii innej pielęgniarki lub położnej. Lekarz, pielęgniarka i położna mogą odmówić, jeśli uznają, że żądanie jest bezzasadne. Wszystko powinno być odnotowane w dokumentacji medycznej.
(art. 6 ust. 3 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta; art. 37 i38 ustawy o zawodach     lekarza i lekarza dentysty)
3. Uzyskania informacji
→ o prawach pacjenta.

Informacja o prawach pacjenta powinna być ogólnodostępna. Pielęgniarka ma obowiązek informowania pacjenta o jego prawach.
(art. 11 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta; art. 16 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej)
→ o rodzaju i zakresie świadczeń zdrowotnych udzielanych przez szpital.
Pacjent ma prawo wiedzieć jakie świadczenia wykonywane są w szpitalu, w którym się znajduje.
(art. 12 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta)
→ o realnej możliwości uzyskania świadczeń zdrowotnych u innego lekarza, jeżeli lekarz odmówił udzielania świadczeń.
Pacjent ma prawo dostatecznie wcześniej uzyskać informację o zamiarze odstąpienia przez lekarza od leczenia pacjenta i wskazania przez tego lekarza możliwości uzyskania świadczeń zdrowotnych od innego lekarza lub w innej placówce medycznej.
(art. 10 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta; art. 38 ust. 2 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty)
→ na temat swojego stanu zdrowia, procesu diagnostycznego, proponowanego leczenia i rokowań.
Pacjent ma prawo do informacji o swoim stanie zdrowia przekazywanych w zrozumiały i przystępny sposób. Ma prawo wiedzieć jak będzie przebiegał proces diagnostyczny i sposób leczenia oraz jakie są rokowania.
(art. 9 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta; art. 31 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty; art. 16 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej)
4. Zachowania w tajemnicy informacji dotyczących jego stanu zdrowia i ochrony danych.
Wszelkie informacje dotyczące zdrowia, diagnoz, leczenia i danych osobowych są traktowane jako poufne i objęte są tajemnicą. Tajemnicę zachowują osoby wykonujące zawód medyczny jak i inne osoby pracujące w placówce medycznej. Obowiązek zachowania poufności obowiązuje także po śmierci pacjenta. W przypadku kiedy informacje mogą mieć wpływ na bezpieczeństwo pacjenta i kiedy związane są z istotnym interesem publicznym prawo do tajemnicy może ulec uchyleniu.
Na wyraźne polecenie pacjenta informacje poufne mogą być udostępnione innym osobom. Pacjent sam wskazuje komu i jakie informacje mogą być udostępnione.
(art. 13 i 14 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta; 40 ust.1 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty; art. 17 ust.1 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej)
5. Dostępu do dokumentacji medycznej.
Wgląd do dokumentacji medycznej ma sam pacjent lub osoba przez niego upoważniona. Po śmierci pacjenta prawo do wglądu do dokumentacji ma osoba upoważniona przez pacjenta za życia.
(art. 23,26,27 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta)
Dokumentacja medyczna przechowywana jest przez 20 lat, w przypadku zgonu pacjenta na skutek uszkodzenia ciała lub zatrucia przez 30 lat. Zdjęcia rentgenowskie przez 10 lat, skierowania na badania lub zlecenia przez 5 lat, dokumentacja medyczna dotycząca dzieci do ukończenia 2. roku życia przez 22 lata.
(art. 29 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta)
6. Wyrażania zgody lub odmowy takiej zgody na:
→ udzielanie świadczeń zdrowotnych.

Zgoda pacjenta na udzielenie określonego świadczenia medycznego musi być świadoma, poprzedzona przekazaniem wyczerpujących informacji. Pacjent zawsze może zażądać zaprzestania udzielania świadczenia. Zgoda może być wyrażona ustnie, pisemnie lub w sposób nie budzący wątpliwości co do podjętej decyzji.
(art. 16 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta)
→ zabieg operacyjny lub diagnostykę stwarzającą podwyższone ryzyko.
W przypadku zabiegu operacyjnego lub zastosowania leczenia i diagnostyki stwarzającej podwyższone ryzyko, pacjent zawsze wyraża pisemną zgodę.
(art. 17 ust.4 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta)
→ uczestnictwo, przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych, osób innych niż personel medyczny.
Przy udzielaniu świadczenia mogą być obecne tylko osoby, których obecność jest niezbędna przy wykonywaniu świadczenia. Na uczestnictwo innych osób wymagana jest zgoda pacjenta. Przy świadczeniu mogą być obecni studenci. Wykonanie przez studenta czynności medycznej musi być poprzedzone zgodą pacjenta.
(art. 20,21,22 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta; art 36 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty)
7. Do wyrażenia sprzeciwu:
→ wobec opinii lub orzeczenia wydanego przez lekarza.
Pacjent ma prawo do wyrażenia sprzeciwu wobec opinii lub orzeczenia jeśli ma to wpływ na prawa lub obowiązki pacjenta wynikające z przepisów prawa.
(art. 31 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta)
→ na wykonanie sekcji zwłok.
Wyrażenie sprzeciwu na wykonanie sekcji zwłok nie obowiązuje w związku z przypadkami określonymi w kodeksie postępowania karnego i kodeksie karnym, w związku z przepisami stanowiącymi o zapobieganiu i zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, gdy przyczyna zgonu nie jest jednoznaczna.
(art. 31 ustawy o działalności leczniczej)
→ na pośmiertne pobranie organów.
Pacjent może również cofnąć swój sprzeciw w każdym czasie.
(art. 5 i 6 ustawy o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek,
tkanek i narządów)

8. Poszanowania intymności i godności w tym do umierania w spokoju i bez zbędnego bólu.
Pacjent ma prawo oczekiwać, że będzie potraktowany z szacunkiem. Badania będą wykonywane w miejscu i w sposób, w którym pacjent nie będzie czuł się skrępowany.
Pacjent ma prawo wiedzieć, że umiera. Ma tym samym prawo do profesjonalnej opieki pielęgnacyjnej, wsparcia psychologicznego i duszpasterskiego oraz do kontaktów z osobami z zewnątrz do chwili swojej śmierci. Podstawowym warunkiem poszanowania godności człowieka umierającego jest łagodzenie wszelkich cierpień.
(art. 28 ustawy o działalności leczniczej; art. 20 ust. 2 ustawy o prawach pacjenta
i Rzeczniku Praw Pacjenta)

9. Kontaktu osobistego, telefonicznego lub korespondencyjnego z osobami z zewnątrz i odmowy takiego kontaktu.
(art. 33 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta)
10. Prawo do dodatkowej opieki pielęgnacyjnej sprawowanej przez osobę wskazaną przez pacjenta.
Opieka taka nie polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych. Może być sprawowana przez osobę wskazaną przez pacjenta. Dotyczy to również opieki nad kobietą w ciąży, porodu i połogu i dzieci. Koszty realizacji takiej opieki ponosi pacjent.
(art. 34 i 35 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta)
11. Opieki duszpasterskiej.
Szpital ma obowiązek umożliwić pacjentowi kontakt z duchownym swojego wyznania, zwłaszcza w stanie pogorszenia się stanu zdrowia lub zagrożenia życia. Pacjent sam lub za pomocą osób trzecich wzywa duchownego.
(art. 36 i 37 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta)
12. Przechowywania rzeczy wartościowych w depozycie szpitala.
(art. 39 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta)
13. Złożenia skargi i wniosku do dyrekcji szpitala.
14. Złożenia skargi na lekarza, pielęgniarkę, diagnostę do właściwego rzecznika odpowiedzialności zawodowej.
(art. 53 ustawy o izbach lekarskich; art. 36 ust.1 o samorządzie pielęgniarek i położnych; art. 56 ust.1 ustawy o diagnostyce laboratoryjnej)
15. Skierowania skargi do pełnomocnika ds. Praw Pacjenta szpitala, do Sekcji Skarg i Wniosków przy wojewódzkim oddziale Narodowego Funduszu Zdrowia oraz Ogólnopolskiego Rzecznika Praw Pacjenta.
(art. 41 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta)
16. Złożenia skargi i wniosku do wojewódzkiej komisji ds. orzekania o zdarzeniach medycznych.
Roszczenia i skargi składa się we właściwej na miejsce zamieszkania wojewódzkiej komisji ds. orzekania o zdarzeniach medycznych.

(art. 67b i 67e ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta)
17. Wypisania ze szpitala.
Pacjent ma prawo zostać wypisany, gdy jego stan zdrowia nie wymaga dalszego leczenia, bądź na własne żądanie. Musi być wtedy dokładnie poinformowany o następstwach przerwania leczenia szpitalnego, zagrożenia życia i zdrowia.
(art. 29 ustawy o działalności leczniczej)